Modlitwa…

Panie, uczyń z nas narzędzia Twojego POKOJU…

Abyśmy siali MIŁOŚĆ – tam, gdzie panuje nienawiść,

WYBACZENIE – tam, gdzie panuje krzywda,

JEDNOŚĆ – tam, gdzie panuje zwątpienie,

NADZIEJĘ – tam, gdzie panuje rozpacz,

ŚWIATŁO – tam, gdzie panuje mrok,

RADOŚĆ – tam, gdzie panuje smutek.

Spraw, abyśmy mogli

nie tyle szukać pociechy – co POCIECHĘ DAWAĆ,

nie tyle szukać zrozumienia – co  ROZUMIEĆ,

nie tyle szukać miłości – co KOCHAĆ.

Albowiem dając – OTRZYMUJEMY

wybaczając – ZYSKUJEMY PRZEBACZENIE

a umierając – rodzimy się do NOWEGO ŻYCIA…

Treść modlitwy Tradycja przypisuje św. Franciszkowi z Asyżu. Modlitwa piękna i głeboka… Podziel się swoimi przemyśleniami…

Nie mów “Ojcze“, jeśli każdego dnia nie zachowujesz się jak Boży syn…

Nie mów “nasz“, jeśli żyjesz zamknięty w swoim egoizmie…

Nie mów “któryś jest w niebie“, jeśli myślisz tylko o sprawach ziemskich…

Nie mów “święć się imię Twoje“, jeśli nie szanujesz tego imienia…

Nie mów “przyjdź Królestwo Twoje“, jeśli mylisz to królowanie z sukcesem materialnym…

Nie mów “bądź wola Twoja“, jeśli nie akceptujesz tej woli, kiedy jest bolesna…

Nie mów “chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj“, jeśli nie martwisz się ludźmi głodującymi, pozbawionymi dostępu do kultury, pozbawionymi środkół do życia…

Nie mów “odpuść nam nasze winy“, jeśli chowasz urazę do twego brata…

Nie mów “nie wódź nas na pokuszenie“, jeśli masz zamiar popełnić grzech…

Nie mów “zbaw nas ode złego“, jeśli nie przyjmujesz zdecydowanej postawy przeciwko złu…

Nie mów “Amen“, jeśli nie bierzesz na serio słów modlitwy “Ojcze nasz”.

(znalezione w kościele w Ostii)